Wielopoziomowa gra autorki z czytelnikiem intryguje i irytuje. Gdy myślisz, że trafiasz na właściwy trop i jesteś i krok od odkrycia prawdy, okazuje się, że twoja teza rozsypuje się jak domek z kart. Ta historia rozgałęzia się w tylu miejscach, że ciężko się nie pogubić. A przecież my czytelnicy na początku każdej książki stajemy na placu boju i myślimy, że może tym razem uda nam się odkryć prawdę jeszcze zanim przewrócimy ostatnią stronę. Zapewniam, że tutaj ta sztuka się nie uda.
Gdy skończyłam czytać tę książkę, siedziałam ze wzrokiem wpatrzonym w dal i próbowałam ułożyć sobie wszystko w ciągu przyczynowo-skutkowym, ustalić kto był kim i jaką właściwie odegrał w tej historii rolę. W tej fabule można się pogubić. Czytaj uważnie!
Piękna Brzydota i zwroty akcji
Grady’ego Greena poznajemy w przełomowym momencie jego życia. Dowiaduję się, że jego marzenie w końcu się spełniło i jego książka trafiła na listę bestsellerów New York Timesa. Z niecierpliwością czeka na powrót żony, aby razem świętować sukces. Abby odbiera telefon, chwilę rozmawiają, ale potem informuje męża, że coś leży na drodze, coś ją tarasuje. Mówi, że musi to sprawdzić. Nie słucha próbującego wyperswadować jej ten pomysł męża. W obliczu pogróżek, które Abby jako dziennikarka śledcza dostawała w ostatnim czasie, tego typu nietypowe zdarzenie budzi jego niepokój.
Odgłos otwieranych drzwi samochodowych, oddalających się kroków i kapiącego deszczu to ostatnie odgłosy, jakie słyszy w telefonie Grady. Gdy w końcu znajduje jej samochód na krawędzi klifu światła auta są nadal włączone, drzwi kierowcy otwarte, jej telefon nadal jest w środku. Jednak Abby nigdzie nie ma.
Rok później Grady wciąż nie może otrząsnąć się z minionych wydarzeń. Jest cieniem samego siebie. Nie może spać ani pisać. Jego agentka literacka wyciąga jednak do niego pomocną dłoń i składa propozycje nie do odrzucenia: pobyt w małej chatce na niewielkiej wyspie Amberley. Jest przekonana, że tam znajdzie idealne warunki do pracy i w końcu zacznie pisać. Wydaje się to być spełnieniem marzeń każdego pisarza. Ale Grady ma problem ze spełnianiem marzeń. To tutaj na końcu świata czeka na niego prawda i szereg niepokojących zdarzeń. To tutaj widzi coś, co nie może być prawdą – kobietę, która wygląda dokładnie jak jego zaginiona żona…
Gra pozorów
Jest to misternie i wyjątkowo inteligentnie napisany thriller, który słusznie przywodzi na myśl cobenowskie rollercoastery. Na okładce książki “Piękna Brzydota” widnieje bowiem polecajka od samego Harlana Cobena: “Najlepsza książka jednej z moich ulubionych autorek thrillerów”. Pytanie tylko kto tu kogo inspiruje?
